other تحلیل تاثیر تغییرات اقلیمی بر میزان استرس گرمایی شاغلین صنایع فولادی کشور عوامل زیان آور فیزیکی محیط کار پژوهشي Research <strong>مقدمه: </strong>تغییرات اقلیمی یکی از چالش‌های مهم جهانی است که تأثیرات قابل توجهی بر &nbsp;شاخص WBGT1&nbsp;(شاخص دمای تر گوی سان) و استرس گرمایی کارکنان صنایع فولاد دارد. این پژوهش به ‌طور خاص بر ارزیابی تأثیر موقعیت جغرافیایی و تغییرات اقلیمی بر میزان مواجهه با استرس گرمایی در صنایع فولاد ایران متمرکز شده است.<br> <strong>روش کار:</strong> این مطالعه کیفی-تحلیلی با بهره‌گیری از داده‌های سامانه صبا و اطلس استرس گرمایی شغلی ایران انجام شد. در مرحله نخست، فهرست صنایع فولاد کشور، پراکندگی جغرافیایی، و ظرفیت تولید آن‌ها در هشت اقلیم مختلف ایران استخراج گردید. سپس، نتایج اندازه‌گیری شاخص WBGT به‌عنوان شاخص مواجهه با استرس گرمایی در صنایع فولاد، با همکاری واحدهای صنعتی واقع در اقلیم‌های مختلف جمع‌آوری شد. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای ArcGIS و SPSS استفاده گردید. همچنین، تأثیر تغییرات اقلیمی در سه افق زمانی ۲۰۴۰، ۲۰۶۰ و ۲۰۸۰ &nbsp;بر استرس گرمایی شاغلین &nbsp;صنایع فولادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. &nbsp;<br> <strong>یافته ها: </strong>نتایج &nbsp;این مطالعه نشان دادند که اقلیم‌G1 (شرق، جنوب شرقی و کویری ایران) &nbsp;وG4 (حاشیه خلیج فارس شامل استانهای هرمزگان، &nbsp;بوشهر، فارس و خوزستان) با بیشترین ظرفیت تولید فولاد کشور، در معرض بالاترین میزان مواجهه با استرس گرمایی ( شاخص WBGT &nbsp;) و کمبود منابع آبی قرار دارند. شاخص WBGT در اقلیم G4 وG6 ( استان گیلان) بالاتر از حد مجاز بوده و در مقابل، اقلیم‌های G2 (شمال خراسان رضوی، خراسان شمالی، تهران؛ البرز، قزوین، همدان، مرکزی و چهار محال بختیاری) ،G5 &nbsp;(کردستان، کرمانشاه، لرستان) وG7 ( ایلام، کهکیلویه وبویراحمد) کمترین میزان شاخص WBGT را نشان دادند. با توجه به احتمال افزایش دما طبق پیش‌بینی‌های اقلیمی در سه افق زمانی ۲۰۴۰، ۲۰۶۰ و ۲۰۸۰ و ضریب همبستگی قابل قبول بدست آمده (40/0) بین دمای روز سالیانه و شاخص WBGT هر اقلیم، تعییرات دمای پیش بینی شده میتواند منجر به افزایش شاخص WBGT بویژه در اقلیم های G3،G6 وG8 &nbsp;شود.<br> <strong>نتیجه گیری:</strong> با توجه به پیش‌بینی‌های اقلیمی و الگوی پراکندگی صنایع، توسعه سیاست‌های اقلیم‌محور، مدیریت پایدار منابع آبی، و بازنگری در مکان‌یابی واحدهای صنعتی فولاد ضروری است. این اقدامات می‌توانند تاب‌آوری صنعت فولاد ایران را در برابر تغییرات اقلیمی آینده افزایش داده و از مخاطرات سلامت شغلی و زیست‌محیطی بکاهند. <strong>Introduction:</strong> Climate change is a major global challenge, strongly influencing the Wet Bulb Globe Temperature (WBGT) index and heat stress among steel industry workers. This study evaluates the impact of geographical location and climate change on occupational heat stress exposure in Iran&rsquo;s steel sector.<br> <strong>Material and Methods:</strong> This qualitative-analytical study used data from the SABA system and the Iranian Occupational Heat Stress Atlas. Information on steel industries, their distribution, and production capacities across eight climate zones was extracted. WBGT measurements were collected in collaboration with industrial units in different zones. Data analysis was performed using ArcGIS and SPSS. The effects of climate change on heat stress were assessed for three future horizons: 2040, 2060, and 2080.<br> <strong>Results:</strong> The findings revealed that climate zones G1 (eastern, southeastern, and desert regions) and G4 (Persian Gulf coastal provinces including Hormozgan, Bushehr, Fars, and Khuzestan), which host the highest steel production capacities, are exposed to the highest levels of heat stress (WBGT index) and water resource scarcity. WBGT values in zones G4 and G6 (Gilan province) exceeded permissible limits, whereas zones G2 (including North Khorasan, Razavi Khorasan, Tehran, Alborz, Qazvin, Hamedan, Markazi, and Chaharmahal-Bakhtiari), G5 (Kurdistan, Kermanshah, Lorestan), and G7 (Ilam, Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad) showed the lowest WBGT levels. Considering projected temperature increases in the three future horizons and the acceptable correlation coefficient (0.40) between annual daytime temperature and WBGT index per climate zone, predicted temperature changes may lead to increased WBGT levels, particularly in zones G3, G6, and G8.<br> <strong>Conclusion:</strong> Given climate projections and the spatial distribution of steel industries, it is essential to develop climate-responsive policies, implement sustainable water resource management, and reconsider the siting of steel production units. These measures can enhance the resilience of Iran&rsquo;s steel industry against future climate change and mitigate occupational health and environmental risks. تغییرات اقلیمی, صنایع فولاد, استرس گرمایی , شاخص WBGT Climate change, steel industry, heat stress, WBGT index 864 886 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-251&slc_lang=other&sid=1 Mostafa Jafarizaveh مصطفی جعفری زاوه No Department of Occupational Health engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran | Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران | گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران Ali Jafari علی جعفری No Department of Occupational Health engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mahdi Jafari Nodoushan مهدی جعفری ندوشن No Department of Occupational Health engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran | Industrial Diseases Research Center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران | مرکز تحقیقات بیماری‌های ناشی از صنعت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Fatemeh Chambari فاطمه چمبری No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Farideh Golbabaei فریده گلبابایی fgolbabaei@tums.ac.ir Yes Department of Occupational Health engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران