other بررسی قابلیت استفاده و راحتی کمربند ایمنی در پروژه های ساختمانی: دلایل عدم استفاده در کارگران ایرانی ارگونومی پژوهشي Research <strong>مقدمه:</strong> هارنس ایمنی نقش مهمی در جلوگیری از سقوط از ارتفاع دارد. هدف این مطالعه شناسایی علل عدم استفاده از هارنس ایمنی کار در ارتفاع &nbsp;و بررسی میزان راحتی، رضایت و قابلیت استفاده هارنس های ایمنی با ابزار محقق ساخته در بین کارگران ساختمانی شهر تهران بود.<br> <strong>روش کار: </strong>بدین منظور مصاحبه نیمه ساختار یافته ای با کارگران ساختمانی به منظور تعیین عوامل موثر بر عدم استفاده از هارنس انجام گردیده و داده ها وارد نرم افزار10 MAXQDA شد. سپس با توجه به نتایج حاصله که نشان دهنده نارضایتی کارگران از هارنس های موجود بود، میزان راحتی، رضایت و قابلیت استفاده از هارنس با استفاده از پرسشنامه SHUCAT تعیین شد. &nbsp;&nbsp;<br> <strong>یافته ها:</strong> علل عدم استفاده از هارنس ایمنی در 4 گروه شامل عوامل مدیریتی، نگرشی، راحتی و طراحی هارنس و 27 زیر گروه شناسایی شد. میانگین رضایت و راحتی افراد از هارنس های ایمنی 25/6&plusmn;8/26 &nbsp;بود که نشان می دهد افراد در استفاده از هارنس های ایمنی احساس راحتی و رضایت ندارند. میانگین قابلیت استفاده از هارنس های ایمنی نیز<br> &nbsp; 60/5 &plusmn;70/38 بود که نشان دهنده عدم کاربردپذیری &nbsp;هارنس میباشد.<br> <strong>نتیجه گیری:</strong> طراحی مناسب هارنس ایمنی می تواند باعث افزایش راحتی و رضایت کارگران از هارنس گردیده و نهایتاً باعث افزایش تمایل به استفاده از هارنس گردد. نظرات کاربران و متخصصین می تواند به رفع نقص های موجود در هارنس ها &nbsp;کمک نموده و منجر به طراحی محصولی بهتر گردد. <strong>Introduction:</strong> The safety harness is a critical device for preventing falls from height, particularly in the construction industry. This study aimed to identify the factors contributing to the non-use of safety harnesses during work at height and to evaluate the comfort, satisfaction, and usability of these harnesses among construction workers in Tehran using a custom-designed tool.<br> <strong>Material and Methods:</strong> A semi-structured interview was conducted with construction workers to identify the factors influencing the non-use of safety harnesses. The collected data were analyzed using MAXQDA 10 software. Based on the results, which revealed dissatisfaction with the current safety harnesses, the levels of comfort, satisfaction, and usability were assessed using the Safety Harness Usability and Comfort Assessment Tool (SHUCAT) questionnaire.<br> <strong>Results:</strong> The reasons for not using safety harnesses were categorized into four main groups: management factors, worker attitudes, comfort, and harness design. These were further subdivided into 27 subgroups. The average satisfaction and comfort scores for safety harnesses were 26.8 &plusmn; 6.25, indicating that workers generally felt uncomfortable and dissatisfied with their harnesses. The average usability score was 38.70 &plusmn; 5.60, reflecting poor usability of the harnesses.<br> <strong>Conclusion:</strong> Improving the safety harness design could enhance workers&rsquo; comfort and satisfaction, increasing their willingness to use the equipment. Incorporating feedback from users and experts into the design process can help address the identified shortcomings and result in better product development. هارنس ایمنی, راحتی و رضایت, کارگران ساختمانی, قابلیت استفاده , MAXQDA, سقوط از ارتفاع Safety harness, Comfort and satisfaction, Construction workers, Usability, MAXQDA, Falling from a height 577 594 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-195&slc_lang=other&sid=1 Parvin Sepehr پروین سپهر parvin_sepehr@yahoo.com Yes Department of Occupational Health and Safety Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و ایمنی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Mousa Jabbari موسی جباری No Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran | Workplace Health Promotion Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران | مرکز تحقیقات ارتقا سلامت محیط کار، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Hassan Sadeghi Naeini حسن صادقی نائینی No Industrial Design Department, School of Architecture & Environmental Design, Iran University of Science & Technology, Tehran, Iran گروه طراحی صنعتی، دانشکده طراحی محیطی و معماری، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران Ali Salehi Sahl Abadi علی صالحی سهل آبادی No Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mansour Ziaei منصور ضیائی No Department of Health, Safety and Environment, School of Health, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بهداشت، ایمنی، محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Vahid Ahmadi Moshiran وحید احمدی مشیران No Department of Occupational Health and Safety Engineering, School of Public Health, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran | Center of Excellence for Occupational Health, Occupational Health and Safety Research Center, School of Public Health, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات بهداشت حرفه ای ،دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران | گروه مهندسی بهداشت حرفه های و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران Maryam Ahmadian مریم احمدیان No Department of Biostatistics, School of Paramedical Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی،گروه بیواستاتیک، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Younes Mehrifar یونس مهری فر No Department of Occupational Health and Safety Engineering, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران