fa امکان سنجی حذف بخارات زایلن از هوا بر روی جاذب نانوکربن اکتیو در مقایسه با جاذب کربن اکتیو مورد تایید NIOSH پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>مقدمه:</strong> یکی از ترکیبات مهم آلودگی هوای بسیاری از محیط‌های کار ترکیبات آلی فرار مانند زایلن می‌باشد. از مهم<span dir="LTR">‌</span>ترین و متداول<span dir="LTR">‌</span>ترین روش‌های مورد استفاده در کنترل ترکیبات آلی فرار روش جذب سطحی است. هدف این مطالعه بررسی حذف زایلن از هوا توسط جاذب نانو کربن اکتیو در مقایسه با نانوکربن اکتیو بوده است.<br> &nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>روش کار:</strong> آزمایشات جذب سطحی زایلن بر روی نانو کربن اکتیو و کربن اکتیو در حالت استاتیک (<span dir="LTR">Batch</span>) در ویال‌های شیشه ای با حجم 10 میلی لیتر صورت گرفت. آنالیز توسط دستگاه گاز کروماتوگرافی مجهز به دتکتور <span dir="LTR">FID</span> انجام شد. عوامل مختلف شامل زمان تماس، مقدار جاذب، غلظت زایلن و دما مورد مطالعه قرار گرفت.<br> &nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌ها:</strong> ظرفیت جذب زایلن در دمای محیطی (<span dir="LTR">&deg;C</span>25) در حالت استاتیک و در مدت زمان تماس 10 دقیقه برای کربن اکتیو و نانو کربن اکتیو به ترتیب 8/349 و 435 میلی گرم بر گرم به‌دست آمد. تصاویر میکروسکوپی <span dir="LTR">SEM</span> نشان داد اندازه ذرات در مورد جاذب نانوکربن اکتیو زیر 100 نانومتر می‌‌باشد و تصاویر میکروسکوپی <span dir="LTR">TEM</span> نشان دهنده اندازه ذرات برابر با 30 نانومتر بود. هم‌چنین تصاویر <span dir="LTR">&nbsp;XRD</span>نشان دهنده ساختار مکعبی جاذب نانوکربن اکتیو می‌‌باشد.<br> &nbsp;</p> <p><strong><span dir="RTL">نتیجه گیری:</span></strong><span dir="RTL"> نتایج نشان داد ظرفیت جذب در رطوبت ثابت با افزایش مدت زمان تماس و افزایش دما افزایش می‌‌یابد. نتایج نشان داد جاذب نانوکربن اکتیو در مقایسه با کربن اکتیو ظرفیت جذب بیش‌تری برای حذف زایلن دارد.</span></p> <p><strong>Introduction: </strong>Volatile organic compounds such as xylene are one of the main air pollutants. Adsorption method are of the most common methods used in the control of volatile organic compounds. The aim of this study was to investigate the xylene removal from air through nano activated carbon adsorbent in comparison with NIOSH approved carbon adsorbent.<br> &nbsp;</p> <p><strong>Material and Method: </strong>Xylene adsorption tests on nano activated carbon and activated carbon in static mode (batch) were done in glass vials with volume of 10 ml. Gas chromatography with FID detector was used for analysis. Various variables including contact time, amount of adsorbent, concentration of xylene, and temperature were studied.<br> &nbsp;</p> <p><strong>Results</strong>: Absorption capacity of xylene at ambient temperature (25&deg; C) in static mode and duration of 10 minutes for activated carbon and nano activated carbon was obtained 349.8 and 435 mg/g, respectively. Results of Scanning Electron Microscope (SEM) images of nano activated carbon showed particle size pf less than 100 nm. Furthermore, Transmission Electron Microscope (TEM) pictures showed particle size of 30 nm. XRD images also showed cube structure of nano activated carbon adsorbent.<br> &nbsp;</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The results showed that adsorption capacity at constant humidity increased by raising in temperature and contact time. What is more, nano activated carbon absorbent showed greater absorption capacity for xylene removal compared to activated carbon absorbent</p> زایلن, جذب سطحی, نانوکربن اکتیو, کربن اکتیو Xylene, Adsorption, Nano Actived Carbon, Actived Carbon 23 30 http://jhsw.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-4&slc_lang=fa&sid=1 M. Jafarizaveh مصطفی جعفری زاوه No MS.c Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد، مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران H. Shirkhanloo حمید شیرخانلو No Assistant Professor, Iranian Petroleum Industry Health Research Institute (IPIHRI), Tehran, Iran استادیار پژوهشکده سلامت صنعت نفت ایران F. Golbabaei فریده گلبابایی fgolbabaei@sina.tums.ac.ir Yes Professor of Occupational Health Engineering, Department of Occupational Health, Faculty of Health, University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران A. Tabrizi اکرم تبریزی No MS.c Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences کارشناس ارشد، مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران K. Azam کمال اعظم No Assistant Professor of Biostatistics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران M. Ghasemkhani مهدی قاسم خانی No Assistant Professor of Occupational Health Engineering, Department of Occupational Health, Faculty of Health, University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران